چند توصیه دلسوزانه؛
۱. از بیتالمال برای تبلیغ تفاهم و توافق هزینه نکنید.
۲. فقط امروز را نبینید، توافق را مقدس و حیثیتی نکنید و دوقطبی نسازید. شاید فردا اتفاق دیگری افتاد.
۳. برای دفاع از توافق از افراد مودب و باسواد بهره ببرید، اجاره وکیلالدولههایِ انحرافیِ بیاخلاق برای مالهکشی و برخورد چالهمیدانی با منتقدان راهکار مناسبی نیست.
۴. منتقدان را تحمل کنید و به مردم پاسخگو باشید، ثروتی بالاتر از این مردم مومن نیست. اگر واقعاً فکر میکنید کار درستی کردهاید با سلاح منطق و استدلال از آن دفاع کنید.
۵. از رهبر حکیم انقلاب برای توجیه تصمیمگیری و تصمیمسازی هزینه نکنید.
«ابراهیم رضایی»
بسمه تعالی
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان
و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی
سلام علیکم
این نامه نه از سر عادت به گلایه، بلکه از سر درد و مسئولیتی است که سالها در سکوت تحمل شده است. سخن از قشری است که ستونهای امنیت این کشور بر شانههای آنان استوار است؛ پرسنل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران. همانانی که اگر لحظهای از مأموریت خود غفلت کنند، امنیت ملی به خطر میافتد، اما سالهاست که معیشت آنان در حاشیه تصمیمها و وعدهها باقی مانده است.
واقعیتی که نمیتوان آن را پنهان کرد این است که امروز فاصله میان هزینههای واقعی زندگی و حقوق دریافتی بسیاری از کارکنان نیروهای مسلح به شکافی عمیق تبدیل شده است. تورم افسارگسیخته، قیمت سرسامآور مسکن، هزینههای درمان و آموزش، فشار سنگینی را بر خانوادههایی وارد کرده که سرپرستانشان شب و روز برای امنیت همین کشور ایستادهاند.
پرسش صریح و جدی اینجاست:
چگونه ممکن است کسانی که باید ضامن امنیت کشور باشند، خود درگیر ناامنی معیشتی باشند؟
چگونه میتوان از سربازی که در مرزهای دورافتاده و شرایط سخت خدمت میکند انتظار تمرکز کامل داشت، در حالی که ذهن او درگیر اجاره خانه، هزینه درمان فرزند یا بدهیهای روزمره است؟
جناب آقای رئیسجمهور
نمایندگان محترم مجلس
عدالت اجتماعی زمانی معنا دارد که شامل حال همه اقشار، بهویژه حافظان امنیت کشور نیز بشود. نمیتوان از ایثار، فداکاری و آمادگی دائمی سخن گفت، اما در عمل حداقلهای معیشتی آنان را به تصمیمهای آینده و وعدههای تکراری موکول کرد.
پرسنل نیروهای مسلح نه اهل جنجال رسانهایاند و نه امکان مطالبهگری علنی دارند. انضباط سازمانی آنان را به سکوت واداشته است؛ سکوتی که نباید به بیتوجهی تعبیر شود. این سکوت نشانه رضایت نیست، بلکه نشانه صبر است؛ صبری که اگرچه نجیبانه است، اما نباید تا مرز فرسایش ادامه پیدا کند.
امروز انتظار میرود دولت و مجلس با نگاهی جدی، شجاعانه و مسئولانه به مسئله حقوق و مزایای نیروهای مسلح ورود کنند. اصلاح واقعی نظام پرداخت، افزایش متناسب با تورم، توجه جدی به مسکن و خدمات رفاهی، و رفع تبعیضهای موجود در نظام جبران خدمت، دیگر یک مطالبه ساده نیست؛ بلکه ضرورتی برای حفظ روحیه، کرامت و کارآمدی مدافعان کشور است.
اقتدار یک کشور تنها با تجهیزات و بودجههای دفاعی سنجیده نمیشود؛ اقتدار واقعی در شأن و منزلت کسانی است که آن تجهیزات را به کار میگیرند. اگر مدافعان وطن از دغدغههای ابتدایی زندگی رها باشند، امنیت کشور نیز استوارتر خواهد بود.
امید است مسئولان عالی کشور صدای این مطالبه بهحق را پیش از آنکه به زخمی عمیق در بدنه نیروهای مسلح تبدیل شود، با تدبیر و اقدام عملی پاسخ دهند.
با احترام
جانباز مدافع حرم سرهنگ پاسدار عبدالمجید عفری،،،سوسنگرد
✍🏻ارسالی #مخاطب
10.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
دیدنش خالی از لطف نیست✅
#تنگهجبلالطارق
۱۶:۳۷/ ۲۶ خرداد
حزب الله مکررا از ایران درخواست کرده بخشی از هر نوع توافق آتش بس بر امریکا باشد. ایران این موضوع را خط قرمز خود قرار داده و امتیاز لازم را در این مورد در متن پیش نویس یادداشت تفاهم دریافت کرده است. ایران ارزیابی می کند نتانیاهو به این تعهد امریکا پای بند نخواهد بود و به همین دلیل در صورت کوچکترین نقض عهد از سوی امریکا و اسراییل مجددا تنگه هرمز را مسدود کرده و به رویارویی بازخواهد گشت.
«هنر جنگ»
در هفته اخیر دو اتفاق افتاد که اپوزسیون جمهوری اسلامی باید آنرا در معادلات خود لحاظ کند، وگرنه عرض خود می برد و فقط زحمت بقیه می دارد
یکی این بود آمریکا بعنوان ابر قدرت و اسرائیل بعنوان یکی از چابکترین ارتش های دنیا فهمیدند نمی توانند با زور و قدرت نظامی جمهوری اسلامی را شکست دهند
دوم اینکه در لسآنجلس، یعنی وطن تبعیدی سلطنتطلبها سر حمایت از جمهوری اسلامی دعواها شد
عمق و قدرت جمهوری اسلامی فراتر از توهم آنهاست
«مصطفی»