دمت گرم داداش

یه چند تا الهی به رقیه میگید برام ...💔

https://eitaa.com/aiden_jessi/10158 هرچی دلم میخاد ببینمتون خیلی باحالین منم که تنهام کسی نی🤣🤣 .. باحالی از خودته😂

شیپ جدید .. وای🗿

شات میدی . اره

چاهزاده رو قبول دارین شما؟ .. اره معلومه مشتی

حرف از تاریخ خوندن میزنی ولی تاریخ اشتباهی رو خوندی هم‌خونه:) تاریخی رو خوندی که فقط پ.هلوی رو بد و جم.هوری اسلامی رو خوب جلوه داده در صورتی که توی هر دوره‌ای هم خوبی بوده هم بدی... توی دوران پ.هلوی هم اتفاقاتی افتاده که به نفع ایران بوده و اینجا نه فرصتی برای گفتنش هست و نه میشه تمامشون رو گفت فقط خواستم بگم چشم بسته هرچی رو که میخونید باور نکنید از منابع مختلف و جاهای مختلف بشنوید و ببینید دو طرف چه صحبتی دارن بنده خودم نه ج.مهوری اسلامی رو قبول دارم نه پ.هلوی رو ولی میدونم توی هردو حکومت خوبی‌ها و بدی هایی بوده. و الان مردم دیگه تحمل این وضعیت رو ندارن... .. اولا باید بگم بر عکس هم کشوری:/ تو از تاریخ هیچی نمیدونی یه نگاه به اون پهلوی بنداز درسته جمهوری اسلامی هم مشکلاتی داره اما پهلوی مستعمره رو با جمهوری اسلامی مستقل مقایسه نکن دیکتاتوری و خفقان سیاسی (بستن دهن مردم) این بزرگ‌ترین مشکل بود. چه رضاشاه، چه محمدرضا شاه، هر دو خیلی دوست نداشتن کسی نظر مخالف بده. رضاشاه: اون که کلاً یه دیکتاتور تمام‌عیار بود. هر کی حرف می‌زد، سریع می‌فرستادنش اوین یا یه جای دیگه. اصلاً اجازهٔ فعالیت سیاسی به کسی نمی‌داد. محمدرضاشاه: اوایل یه کم بهتر بود، ولی بعداً با روی کار آمدن ساواک (همون وحشی های لامذهب)، اوضاع بدتر شد. انگار همه تو جیب شاه بودن. اگه کوچک‌ترین انتقادی به شاه می‌کردی، ساواک زنگ خونه‌ات رو می‌زد. مردم جرئت نمی‌کردن حرف بزنن، ناراحتی‌ها زیر پوست جامعه جمع می‌شد. پول نفت کجا می‌رفت؟ ایران یهو پولدار شد چون نفت داشتیم، ولی این پول درست تقسیم نشد. یه عده خیلی خیلی پولدار شدن، کاخ‌ها ساختن، خرج چیزهای تجملاتی کردن. ولی یه قشر خیلی بزرگی از مردم، به‌خصوص دهاتی‌ها و کارگرها، همچنان تو فقر بودن. دولت به جای اینکه پول رو خرج مدرسه و بیمارستان خوب برای همه کنه، خرج پروژه‌های خیلی عجیب و غریب می‌کرد. مثلاً جشن‌های ۲۵۰۰ ساله که میلیاردها تومن خرج شد، در حالی که مردم گرسنه بودن. این نابرابری، مردم رو دیوونه کرده بود.

غربی شدن زورکی هم یکی شه شاه خیلی دوست داشت ایران رو شبیه اروپا کنه رضاشاه با زور چادر رو از سر زن‌ها کشید. این کار برای خیلی از زن‌های سنتی و خانواده‌های مذهبی یه توهین بزرگ بود.

محمدرضاشاه هم ولخرجی‌های غربی رو باب کرد. انگار به مردم می‌گفتن باید همه چیزتون رو ول کنید و مثل غربی‌ها بشید. این حس “از خود بیگانگی” و اینکه فرهنگ و دینشون داره له می‌شه، خیلی‌ها رو عصبانی کرده بود.

انتقاد بزرگی که تو دههٔ ۵۰ زیاد شد این بود که شاه استقلال نداره. همه می‌گفتن: “آمریکا پشت این شاه ایستاده و هر کاری که اونا بگن، شاه انجام می‌ده.” این حس که کشورمون مستقل نیست و یه قدرت خارجی داره همه چیز رو مدیریت می‌کنه، خیلی‌ها رو ناراحت کرده بود. خلاصه بگم، این دوران یه جورایی مثل یه دیگ زودپز بود که فشار توش هی زیاد و زیاد می‌شد، چون مردم نه اجازهٔ حرف زدن داشتن، نه عدالت اقتصادی می‌دیدن، و نه حس می‌کردن فرهنگشون حفظ می‌شه. در نهایت هم فشار دیگ ترکید و انقلاب شد.