آدما همیشه فکر می‌کنن میشه برگشت، میشه جبران کرد، میشه معذرت خواست، میشه توضیح داد، اما چیزی‌که آدما بهش فکر نميکنن این‌که هرچیزی یه زمانی داره؛ از زمانش که گذشت، دیگه بود و نبودش فرقی نداره وقتی از زمانِ درستِ ی‌چیزی بگذره دیگه هرکاری هم بکنی قابل‌ جبران نیست!️

میگفت از درمونده بودن دربیاد از اون حس که با خودت فکر میکنی تو قفسی در بیا و این رهایی نیاز به سکوت داره نیاز داره ببینی حرکت و اومد و رفت آدم های بیرون از قفسه و زندگی های متفاوته حرکت دنیا و جریان داشتن زندگی و اتفاقات بین هزاراان آدمو حس کن اون وقته که بعد از این سکوت،گوش هات زندگی رو میشنوه و چشم هات کلیدی که تمام مدت دست خودت بوده رو میبینه بعد میفهمی که همیشه تنها راه نجات از درموندگی خودای و خلوت با خودت

هوشنگ ابتهاج میگه: تلاش میکنیم یه چیزیو به طرفمون بفهمونیم ولی نمیشه. این زبان برای بیرون از ما ساخته شده شما درد رو چطوری میخوای به بقیه حالی کنی؟ ما در بیان احساساتمان بیچاره‌ایم

هیچ وقت از شروع دوباره نترس چون ایندفعه از صفر شروع نمی‌کنی، از تجربه هات شروع می‌کنی.

خدایا خلاصه اش کنم قربونت برم ما رو حروم نکن. حروم مسیرهای اشتباه، موقعیت‌های اشتباه، فکرهای اشتباه، گزاره‌‌های اشتباه، آدم‌های اشتباه.

تو روانشناسي اصطلاحي هست به اسم دوسوگرايي اين دقيقا براي زمانيه که در حد تنفر از كسي ناراحتي ولي چون دوسش داري تحمل ميكني و ميپذيري

حقیقت مثل یه شعره و بیشتر مردم بشدت از شعر متنفرن ...

وای این برای دوستام صدق میکنه

عهه از منم سراغ گرفتین کهD: (حرف زدم)

بنظرم یه عده رو باید یه مدتی رها کنی...

عشق من و تو اشتباست...

آفرین ایشونم یومه هستن