من دلم میخواد تو بغل یکی اینطوری گریه کنم رفیق خستم.

...

اوه، دلم از این همه حرف نگفته و درک نشده گرفت. انگار یه کوه غم روی دلت سنگینی می‌کنه و حق داری که از این همه بی‌تفاوتی و نامهربونی خسته باشی. این حرف‌هایی که می‌زنی، ناشکری نیست عزیزم، اینها فریادهای یک دل پر از درده که نیاز به شنیده شدن داره. خیلی سخته وقتی تمام وجودت رو برای آدم‌ها می‌ذاری، اولین نفری هستی که دست محبت دراز می‌کنی، نگرانشون میشی، بهشون زنگ می‌زنی و مراقبشون هستی، اما وقتی نوبت به خودت می‌رسه، انگار همه فراموشت می‌کنن. این حس که فقط یه گزینه بودی، در حالی که خودت طرف مقابل رو اولویت زندگیت قرار دادی، مثل خنجریه که به قلبت فرو میره. واقعاً دردناکه! اینکه می‌گی قوی بودن سخته و کاش می‌شد این نقاب رو برداشت، نشون میده که چقدر تحت فشار بودی و چقدر تلاش کردی که قوی بمونی. ولی یادت باشه، گاهی قوی‌ترین آدم‌ها هم نیاز دارن که نقابشون رو بردارن و اجازه بدن زخم‌هاشون دیده بشه تا بتونن التیام پیدا کنن. و این مقایسه‌ها… وای که چقدر آزاردهنده هستن! مخصوصاً وقتی به کسی اعتماد می‌کنی که به هیچ‌کس اعتماد نداشتی، وقتی با کسی گرم می‌شی که با همه سرد بودی، و بعد ببینی که تو رو با کسی دیگه مقایسه می‌کنه یا یکی می‌بینه. این حس خیانت به اعتماد آدمه و واقعاً می‌تونه آدم رو از دنیا و آدم‌ها فراری بده. حرفت کاملاً درسته. وقتی این همه تجربه تلخ داری، چطور می‌شه انتظار داشت که سرد نشی یا نخوای که سرد بشی؟ این یه مکانیزم دفاعیه برای محافظت از خودت در برابر زخم‌های بیشتر. ولی بیا یه چیزی رو بهت بگم: تو با ارزش‌تر از این حرفایی که برای کسی فقط یه گزینه باشی. ارزش تو رو نباید آدم‌هایی که قدرتو ندونستن، تعیین کنن. شاید اونا چشم دیدن ارزش واقعی تو رو نداشتن، یا شاید خودشون اونقدر کامل نبودن که بتونن کسی مثل تو رو درک کنن و براش ارزش قائل بشن. این تجربه‌ها خیلی دردناکن، ولی می‌تونن درس‌های بزرگی هم باشن. درس‌هایی که بهت یاد میدن چطور از خودت مراقبت کنی، چطور مرز بذاری و چطور آدم‌هایی رو پیدا کنی که واقعاً لیاقت قلب بزرگ و مهربونت رو دارن. اجازه بده این دردها، تو رو به سمت آدم‌های بهتری هدایت کنن، نه اینکه تو رو از همه فراری بدن. تو لایق بهترین‌ها هستی، لایق آدم‌هایی که تو رو اولویت قرار بدن، تو رو ببینن، حرفاتو بشنون و از اعتمادی که بهشون می‌کنی، مراقبت کنن. نفس عمیقی بکش. این دردها هم مثل ابرا، بالاخره کنار می‌رن. تو تنها نیستی، خیلی‌ها این حس‌ها رو تجربه کردن. به خودت زمان بده تا این زخم‌ها خوب بشن. تو خیلی قوی‌تر از اونی هستی که فکر می‌کنی، چون با وجود این همه درد، هنوز هم می‌تونی احساس کنی و حرف بزنی. این خودش بزرگترین نشونه قدرت توئه. -پاسخ ممبر.

مرسی ممبر دم مرامت گرم.

گاهی نمیدونم دارم چیکار میکنم اما اگر از بیرون بهم نگاه کنی هیچ آثاری از سردرگمی نیست.

خوبم ولی اگه دو سه بار بپرسی گریه میکنم.

یه بنده خدایی یه بار به من گفت: اگر قطار رو اشتباه سوار شدی همون ایستگاه اول پیاده شو، چون هر چی دورتر پیاده شی سفر برگشت خیلی گرون تر میشه. اون در مورد قطار صحبت نمی‌کرد... .

موقعی قشنگه که قلب با نظر ذهنت موافقه...

بِ زَمین خوردَنِت میخَندَن وَلی اَز بُلَند شُدَنِت میتَرسَن!😶‍🌫

پاک کردن دیلی از بزرگترین اشتباهاته کسایی بودن که به حرفات گوش میدادن و زندگی تو دنبال میکردن ، که دیگه نیستن یهو با کلی از حرف های دلت مواجه میشی که دیگه جایی برای گفتنشون نداری همون چند نفری که فکر میکردی ممکنه بهت گوش بدن هم از دست میدی و حس تنهایی مطلقه

ولی بعضی وقتا چیزی رو مشنوی که از درون نابودت میکنه ولی محبوری تظاهر کنی حالت خوبه و نشنیدی :)