یه مریضی هم هست که دوس داری همه چیزو تنهایی حل کنی ولی زورت نمیرسه و توی تنهاییه خودت تنها تر میشی.

لجبازی کردنامو بذار به پای گوش ندادنات، بی‌توجهیات، ناز نکشیدنات، وقت نداشتنات.

من متخصص اهمیت دادن بیش از حد به چیزایی که نباید اهمیت بدم، هستم.

خیلی آدم خودساخته‌‌ای هستم تمام مشکلاتم رو خودم تنهایی درست کردم

کاش اونم از من سراغی می‌گرفت.

من حسود نیستم ولی جوری که با من حرف میزنی با بقیه نزن بیشعور.

اما گاهی من آنقدر قوی نبودم که نشان دادم، حتی گاهی آزرده‌تر از دیگران بودم، اما چون میدانستم کسی نیست که به او تکیه کنم، وانمود کردم همه چیز خوب است، قوی نبودم، مجبور بودم.

یه سری وقتا واقعا فقط کافیه حرف بزنی

با آدمش.

قطعا ولی یه سری وقتا حتی آینه و دیوارم جوابه

فقط خداست که شنونده دردامه حیح

درد که نه غر هامه