گفتن نداره افتادن یک مادر بر زمین گفتن نداره.

تا کی ظلم ؟

بعدش سنگ بچه های دی ماه رو به سینه میزنید و کشته سازی میکنید

بسه

به خودتون بیاید

دیگه چقدر خون ریخته بشه حقیقت مشخص بشه

نه نه میدونی جالب چیه؟ شهدای دی ماه بچه های مان نه اونا خودشون کشتند و خودشون برای کسایی که زیر دستشون جون دادن عذاداری میکنن

سپهر رو اینا کشتن

دوستانی که بابت شهادت شهید رجب زاده خون جلوی چشماتونو گرفته ، اگه میخواید کاری کرده باشید فقط به حرمت خون این شهید تو خیابون ها باشید و خیابان ها را مثل همان اولای جنگ شلوغ کنید . با همان شور و خشم روز اول جنگ ، این تجمعات پیر و جوون سطلی ها رو میسوزونه و این بازی روانی از هر شکنجه ای بالاتره برای این قوم وحشی قهوه خانه آقا ممد و برادران

کاشکی اندکی تفکر