هدایت شده از - پناهگاهِ پناه ؛
کاش گلدون بودم ولی فردی که قراره فردا بره مدرسه نه.
جدی نگرفتم وضعیتم اینه اگه چیزیو جدی میگرفتم الان از پشت پنجره تیمارستان بیرون و نگاه میکردم.
آیا میفهمید با یه یادآوری حال ما چقدر غبار غم میگیره ؟
اینکه تموم خاطرات تداعی میشه ؟
اینکه از جلو چشممون رد میشه ؟