قشنگی مگه غیر از اینه؟

هی تو که ادعات میشد ...

اگر نباشم کسی به یادم هست؟ کسی میگه اِ این نیست کسی میگه جات خالی بود کسی میگه به فکرت بودم

دیگران مهم هستند؛ اماهیچ دلیلی وجود ندارد برای دوست پیدا کردن به فرد دیگری تبدیل شویم. برای پیدا کردن کسانی که دوستمون داشته باشند، اولین کاری که لازم هست انجام بدهیم این است که ‹خودمان› باشیم.

‏حرف‌ِ دل‌ در‌دِ دل‌ بماند‌ بهتر‌ است.

من می‌خندم و حرف می‌زنم‌ اما فقط کافیه ناراحت شم، یهو یه چیزی جلوی‌ دهنم رو می‌گیره و می‌رم تو خودم، انگار از دنیا جدا می‌شم.

بدترین حالتی که ممکنه برای یه آدم پیش بیاد اینه که همزمان هم احساسی باشه و هم منطقی، یعنی قلبش داره مچاله می‌شه ها، ولی مجبوره منطقی تصمیم بگیره، بعدش باید روزها و ماه‌ها و حتی سال‌ها بشینه به قلبش توضیح بده که اگه اون کارو نمی‌کردم بیشتر مچاله می‌شدی.اما مگه قلب حالیشه؟ وقتی دیگه صلحی نباشه بین عقل و قلبت، انگار لای منگنه ای، چون نه مغزت قلب داره، و نه قلبت مغز.

تایپم همینه زندگیم همینه کارام همینه

نمیدونم بخاطر منطقم احساساتمو میپوشونم>>

ولی کسی رو ندارم