تا این من، من، شده است؛ صدها من، در من، دفن شده است‌.

بی‌شک اگر دوستت داشت، دلیل غمت نبود.

‌آدم‌ها کتاب نیستن که واسشون نشونه بذاری، بعد بری و وقتی برگشتی هنوز سر همون صفحه باشن. آدم‌ها می‌رن و هیچ تعهدی درقبال بلاتکلیفی شما ندارن.

🙂✨

+++++

چقدر دارم به این نتیجه میرسم که آدم های مجازی با دنیای حضوری چقدر متفاوت. اخلاق.. طرز تایپپ... حتی یه لحظه عمه‌م رو نشناختم. خیلی خوبه که توی جفتش آدم خوبی باشیم.

فدات

میگفت از درمونده بودن دربیاد از اون حس که با خودت فکر میکنی تو قفسی در بیا و این رهایی نیاز به سکوت داره نیاز داره ببینی حرکت و اومد و رفت آدم های بیرون از قفسه و زندگی های متفاوته حرکت دنیا و جریان داشتن زندگی و اتفاقات بین هزاراان آدمو حس کن اون وقته که بعد از این سکوت،گوش هات زندگی رو میشنوه و چشم هات کلیدی که تمام مدت دست خودت بوده رو میبینه بعد میفهمی که همیشه تنها راه نجات از درموندگی خودای و خلوت با خودت