یکی از سخت ترین قسمت های نشدن اینه که : میبینی برای بقیه چقدر راحت میشه و تو در حالیکه تمام تلاشت و کردی باید حسرت بخوری.

‏میخواستم بهت تکست بدم یادم افتاد که توام دست داری ؛

‏میدونین چرا دوران کودکی شیرینه؟ چون در کودکی گذشته‌ای وجود نداره ، هر چی هست در آینده است ، بار سنگین گذشته است که آدم‌ها رو خسته میکنه.

مشکل از خودت بوده ، همه جوره پای یه عده موندی ،‌ همیشه با همه چیز ساختی ، بی چشم داشت خوبی کردی ، همه جوره بخشیدی ، همه جوره جنگیدی ، همه جوره برگشتی ، در صورتی که باید میرفتی و رها میکردی و پشت سرت هم نگاه نمیکردی .

امیدوارم هیچکس به جایی نرسه که حوصله جواب دادن به پیام کسی که قبلا ثانیه به ثانیه منتظرش بوده رو نداشته باشه .

اینکه یه وقتی ناراحتی میگم مهم نیست به این معنا نیست که برام ارزش نداری به این معنا که اون چیز ارزش ناراحتی تو رو نداره

حال خوبمو مدیون اطرافمم

احتیاج داری بخوابی ، انجامش بده لازم داری تنها باشی ، خب یه مدت از ادما فاصله بگیر از کسی ناراحتی ، منطقی بهش بگو دوست نداری یه مهمونی هایی رو بری ، محترمانه جواب نه به دعوتشون بده اگه خسته ای ، استراحت کن با خودت خلوت کن چیزایی که دوست داری رو بخر ولی جا نزن . میخوام بگم تو فقط خودتو داری براش کم نزار بخاطر دیگران خواسته هاش رو نادیده نگیر .

_

خیال تو در تمامیت منطق این جهان تعادل را شکست .

آدم داریم تا آدم بعضی ها حیوون هایی آدم نِمان

«باید خودم رو آویزه‌ی گوشم کنم، برای توجه به بقیه‌ی آدم‌ها بعدا وقت هست.»