بیستودو سال، با خیالِ آمدنت نفس کشیدم. هر صبح، اسم تو اولین فکری بود که از ذهنم گذشت و هر شب، آخرین دعایی که زیر لب گفتم. حالا اما رفتهای… نه فقط از من، از همهی روزایی که به پایت پیر شدم. عجیبه، آدم تا وقتی دردِ رفتن رو تجربه نکنه، نمیفهمه دوستداشتن همیشه به موندن ختم نمیشه. من موندم و یه دل که هنوز یادش نرفته چجوری باید به عشق تو زنده بمونه...#راوی_خاطرات_گمشده#نوشته_های_قلبم
گاهی دلم برای خودم تنگ میشود.
برای آن روزهایی که بیهیچ نقشی، فقط من بودم. نه قوی، نه شاد، نه موفق… فقط یک آدم ساده با دل پر از رویا.
انگار هرچه بزرگتر میشویم، بیشتر از خودمان فاصله میگیریم.
#راوی_خاطرات_گمشده#نوشته_های_قلبم
آدمی گاهی فقط سکوت میخواهد؛
نه نصیحت، نه دلداری، نه همدردی.
فقط سکوتی که در آن بتواند با خودش آشتی کند،
با خاطراتش، با اشتباهاتش، با تمام «ای کاش»هایش.
#راوی_خاطرات_گمشده#نوشته_های_قلبم
عجیب است…
آدم از دنیا خسته میشود، اما وقتی کسی واقعاً دلش را میفهمد،
همین دنیا برایش دوباره قشنگ میشود.
گاهی فقط یک نگاه، یک جمله، یا حتی حضور بیکلام کسی،
تمام خستگی را میشوید.
#راوی_خاطرات_گمشده#نوشته_های_قلبم
از یکجایی به بعد،
نه غصه میخوردی، نه ذوق میکردی.
فقط بودی.
نه برای کسی، نه برای هدفی خاص،
فقط برای اینکه هنوز نرفتهای…
#راوی_خاطرات_گمشده#نوشته_های_قلبم
