تصمیمات اشتباهی گرفتیم، در طول روز و شب. ولی مهم این است که بتوانیم با آن تصمیمات کنار بیاییم و به زندگی ادامه بدیم، چون این رسم زنده ماندن است. همانطور که درختان پس از تصمیم خود برای ریختن برگهایشان در پاییز پشیمان می شوند، ولی دیگر تصمیم خود را نمی توانند برگردانند و ما هم با آن وفق مییابیم.
از پنجره به پیادهرویِ مملو از جمعیت نگاه کرد؛ گفت میبینی؟ لباس هایی هستند که راه میروند، دروغ میگویند، عاشق میشوند، میمیرند؛ کمتر لباسی آن بیرون هست که درونش ‹انسان› باشد؛ به راستی که دنیا رختکنِ بزرگیست.
بعضی از آرزوهای آدم انقدر دیر براورده میشه کهآدم دلش میخواد به خدا بگه وقتش دیگه گذشته مال خودت.
آدما میتونن تو رو از همه چی متنفر کنن ، از آهنگ مورد علاقت ، از خیابونا، از زمین ، از زمان ، حتی از خودت.