چقدر خوبن این ادما

کاش

می‌ریخت پایین دونه های اشکم

‏یه عده هستن وقتی بیکار میشن حالتو میپرسن شما هم هروقت بیکار شدید جوابشونو بدین.

ولی من معتقدم که آدم‌ها رو میشه از نگاهشون شناخت و ذات هر کس از چشم‌هاش معلومه، مثلا تو چشم‌های بعضی‌ها که نگاه میکنی اونقدر مهربونی و قشنگی میبینی و حس‌های خوب میگیری که دلت میخواد بغلشون کنی و بگی ممنون بخاطر این‌ همه آدم حسابی بودن.

بی‌احترامی، درهایی رو می‌بنده که معذرت‌ خواهی هم نمی‌تونه بازشون کنه.

من تا ته احساسمو نشون دادم… حالا اگه دلش برام تنگ شد، نوبت اونه که بفهمه باید بجنگه، نه فقط نگاه کنه.

وقتی روح مهربونی داری، شوخ طبعی، نگرانشونی و رفاقتت بدون قید و شرطه. تو کسی رو از دست نمیدی. اونا تو رو از دست میدن.

پیش هر کی هر حرفی و نزن؛ شاید تو از اون حرف منظوری نداشته باشی ولی آدما به قدری عوضین که اون حرف رو جوری میچرخونن که همه انگشت اشاره ها به سمت تو برمیگرده!

صبر قدرت بزرگیه.

وقتی باهام حرف نمیزنی، من به جاش فکر میکنم. فکر میکنم و فکر میکنم؛ اونقدر راجع به چیزایی که حتی به ذهنتم خطور نمیکنه فکر میکنم و چیزای عجیب و غریب از سرم میگذره وقتی باهام حرف نمیزنی، تو سرم با خودم حرف میزنم، تصمیم گیری میکنم و به نتیجه میرسم، اگه یه روز دیدی خبری ازم نیست بخاطر اینه که به این نتیجه رسیدم که دیگه برام مهم نیست.