هیچگاه بزرگسالی را چنین وحشتناک نمیدانستم.. برای اندکی شادی به اندازهی دریاها گریستن ؛ برای ذرهای امید، زندگی را زیر و رو کردن.. و برای عشق از تمامِ خود گذشتن . اینکه حال خوبت گره بخورد به خوشحالیهای دسته جمعی اما تنهایی، بدجور از گلوی زندگیات پایین برود.. ترس از آیندهای که نیامده و فرار از اکنونی که درست نمیشود و گذشتهای که دنبالمان افتاده تا پیرمام کند.
ولی این فکت خیلی جدی بگیریم
اون دختری که میبینی همش به اینترنت وصله،
ویدیو هارو میبینه و اهنگ گوش میده
کم صحبت میکنه و تمام روز میخوابه
به سرعت میخنده و به سرعت عصبی میشه
اون دختر نه افسرده است نه تنبل
فقط این دختر شرایطی و پشت سر گذاشته
که بزرگتر سنش و تحملش بوده
واحتمالا توسط شخصی تو قلبش نا امید شده
برای همین تبدیل شده به مرده متحرک
پس لطفا بیشتر از چیزی که درونش داره
بهش تحمیل نکن!
