عکسهای قدیمیمان خیلی گول زنندهاند، آدم فکر میکند در آن عکسها زندگی میکند، در صورتی که اینطور نیست، شخصی که ما در این عکسها نگاهش میکنیم دیگر وجود ندارد، و او هم اگر میتوانست ما را ببیند خودش را در ما نمیشناخت... میگفت، این کیست که این جور غمگین مرا نگاه میکند.
تا حالا واستون پیش اومده وسط خوندن یه کتاب یهویی به خودتون بیاید ببینید که چند صفحه خوندید اما هیچی متوجه نشدید؟ این روزها حس میکنم زندگیم اینطوری میگذره، یهو چند ماه گذشته و من به خودم میام میبینم اصلا نفهمیدم چی شده.
باید خیلی قوی باشیم
هنوز خیلی کار ها مونده که نکردیم !
خیلی ذوق ها مونده که نداشتیم!
خیلی قهقهه ها مونده که نزدیم!
باید خیلی امید داشته باشیم به اینکه به زودی خزون زندگی تموم میشه...
و تو بهار باز جوونه میزنیم،
رشد می کنیم !!
آدمی به مرور آرام میگیرد
بزرگ میشود
بالغ میشود
و پای اشتباهاتش میایستد
گذشتهاش را قبول میکند،
نادیدهاش نمیگیرد
میفهمد که زندگی یک موهبت است،
یک غنیمت است
یک نعمت است
و نباید آن را فدای آدمهای بیمقدار کرد!
اصلا از یک جایی به بعد حال آدم خودش خوب میشود...
بهترین جمله ی که امسال یاد گرفتم اینه:"مجبور نیستم"
من مجبور نیستم قهرمان زندگی همه آدما باشم، همین که بتونم زندگی خودمو نجات بدم کافیه. مجبور نیستم هرکار کنم تا آدم خوبهی قصهی اطرافیان باشم، همین که برای خودم مفید باشم کافیه. مجبور نیستم طوری نشون بدم تا از نگاه کسی کامل دیده بشم، همین که برای خودم کافی باشم شاهکار کردم.
«باور کن نمی خواهم زندگی خصوصی و با تنهایی ات را به هم بریزم. هر وقت بخواهی آرام از زندگیت می روم بیرون. گرچه نمی دانم بعدش چه بلایی سرم می آید.»
- عباس معروفی | ناپلئون
به آدم دروغ میگویند!
آدم دروغها را میبیند و به روی خودش نمیآورد. در واقع آنها را تحمل میکند! آنوقت فکر میکنند آدم احمق است، نمیفهمد!
-آنتوان چخوف
