بعضی از آرزوهای آدم انقدر دیر براورده می‌شه که‌آدم دلش می‌خواد به خدا بگه وقتش دیگه گذشته مال خودت.

امیدوار بودم مرهم باشی، اما تو نمک شدی روی زخم‌هایم.

گاهی آنقدر دلتنگ میشم که حس میکنم دارم از درون متلاشی میشم.

کاش قدر آدم های دورتون رو بدونید. کاش:)

یادتون باشه وقتی که ادمی رو از خوب بودن خسته کردی ناراحت کردید حق ندارید بی توجهی و سرد بودن هاشو پای بد بودنش بزاری اون آدم خسته از بساز شما رقصیدن های متداوم:)

یه نوع افسردگی هست به اسم"دیس تایمیا" یعنی اینجوریه که شما همه کارهات رو انجام میدی، دوستاتو میبینی، درس میخونی، مهمونی میری ولی در نهایت همه ی زندگیت پر از احساس سنگینی، خستگی و نا امیدیه:؛،

حق+ این داستان زندگی من : جسیکا:

تایم به فداتون

اون شخص؛ ساکت شد:( اروم شد:) لبخند زد:)) سرد شد:( ولی هیچ وقت هیکس نفهمید چیشد که اینطوری شد:)

اتفاقا مزش به اینه که بقیه بگن نمیشه، ولی تو انجام بدی 🫡:)

داستان این نیست که دیگه نمیخوام مهربون باشم بلکه فقط ولی خسته شدم از اینکه از مهربونیم انقدر سواستفاده کنن.)):

داستان تکراری: زخمهای شما، فقط برای خودتان قابل درک است.. پس از درد و دل بپرهیزید:)