من مغرورم ولی هیچوقت از عذرخواهی نترسیدم . به اشتباهم اعتراف کردم و در برابر هیچ لبخندی اخم نکردم .مغرور بودن با عقده‌ای بود خیلی متفاوته.

قلبم دیگه توان درد رو نداره توان طاقت شکست خوبم شکست.... توان این همه دردو نداره نه جسمم و نه روحم کاش کسی که امیدم بود درد داشت بهش میگفتم الان کنارم باشه .... که نیست .... دردامو باید همه رو بریزم تو خودم تو روحم تو جسم تو وجودم ....💔

فایده ندارد نه تحقیرهایتان نه تهدیدهایتان زیرا من آنقدر خودرا میشناسم که نه تعریف خرسند و نه از تحقیر کوچک و ذلیل خواهم شد .

بقول شاعر که می‌گفت : ز بس خندیدم و پنهان نمودم راز خود را؛ کسی باور ندارد در دلم ، دریای درد است :) .

طاقت ندارم دیگه یکی این وسط باید تموم بشه...💔 هیچ جوره نمیتونم جمع کنم خودمو

همیشه خودمو جمع کردم ولی این دفعه نمیتونم ...💔

اینو یادت باشه 《هیچکس غیر خودت نمیتونه دستت رو بگیره که بلند بشی》

راستی متاسفم جمع حرف نمی زنم

نیاز دارم یکی پناهم باشه هوامو داشته باشه ... ولی ....💔

رو هیچکس غیر از خودتو اون کسی که بیشتر از همه بهش اعتقاد داری حساب نکن. یه نصحیت از یه آدم بزرگتر با تجربه تره فقط