فکر نکن مغروره. شاید یه دل پر داره که نمیدونه چطوری خالیش کنه. شاید انقدر نادیده گرفته شده که دیگه حرف زدن رو بی‌فایده میدونه.

سخت‌ترین کارِ دنیا حرف زدنه. همون طوری که نزار قبانی میگه؛ بیمِ آن دارم که زیاد با تو سخن بگویم، مبادا خسته شوی و بیمِ آن دارم که سکوت کنم مبادا گمان کنی که دیگر برایِ قلبم مهم نیستی!

"منم می‌دونم این تصمیمِ درسته، ولی کاش تصمیمِ درست این نبود."

یسری وقتا میفهمم گریه نیازه>

یک روزی که از همه‌چیز عبور کردم، شاید به تو بگویم که چه چیزهایی را تحمل می‌کردم اما دم نمی‌‌زدم.

آدم همیشه یادش می‌ماند، یادش می‌ماند که دیگران چگونه قلبش را شکستند و حتی کمی هم پشیمان نبودند.

هر کی حال خوبشو يه جا گم كرده.

_ادم شجاع کیه!؟ +ادمیه که میترسه!

تنها ملاکم واسه شخصیت آدما وفاداری تو روزای سخت به حرفاییه که تو روزای خوب زدن.

[وقتی عصبی و ناراحت هستی جواب پیام آدمهای مهم زندگیتو نده]

از یجایی به بعد دیگه درک نمیشی .