تنها ملاکم واسه شخصیت آدما وفاداری تو روزای سخت به حرفاییه که تو روزای خوب زدن.

[وقتی عصبی و ناراحت هستی جواب پیام آدمهای مهم زندگیتو نده]

از یجایی به بعد دیگه درک نمیشی .

من 1% آدمم 99% اورثینک .

چه جالب شده روزگار

*هرکس اختیار خودش رو داره*

مراقب خودت باش آدما ارزش مهربون بودن زیاد ندارن:(

این متن رو باید قاب گرفت با آب طلا نوشت و زد جایی که دقیقا جلو چشمامونه: «زمان ِ درستِ رها کردن» نجاتمون میده از وایسادن در جای اشتباه. گاهی ناامیدی نجات بخشه. از جایی که چشمه نمیجوشه، انتظار زمین حاصلخیز داشتن اشتباست...

بازگشتم و به پشت سر نگاه کردم، شانه‌ای، آدمی، حتی درختی و دیواری نبود؛ چاره‌ی دیگری نداشتم؛ به خودم تکیه کردم...

یه جمله‌ی خیلی قشنگ تو یه کتاب خوندم که نوشته بود: «همه چیز برای کسی که می‌داند چگونه صبر کند، به موقع اتفاق می‌افتد.» خلاصه که ریلکس باش، ببین، بشنو، بگذر، جدی نگیر و یادت بمونه که گاهی صبر خود تلاشه...

تو زندگی یه مرحله‌ای هست که فقط میشینی و نگا میکنی. نه می خندی ، نه گریه میکنی، نه عصبانی میشی،، نه غصه می‌خوری، نه ذوق میکنی، خنثیِ خنثی؛ به گذشته‌ت فکر میکنی، به تموم چیزایی که برات مهم بودن و حالا بهشون حسی نداری، به آیندت فکر میکنی، که چقدر مبهمه، چقدر ترسناکه، چقدر همه چی پوچ و بی معنیه.