وُدّ.
خندهتو
او برای من مثل خانه بود ، جایی که در آن آرامش ، امنیت و تمام چیزی که نیاز داشتم رو پیدا میکردم.
وُدّ.
خودت تنهایی برو .
نه آرامشت را به چشمی وابسته کن، نه دستت را به گرمای دستی دلخوش، چشمها بسته میشوند و دستها مشت میشوند و تو میمانی و یک دنیا تنهایی.