تو را نه مثلِ دیگران نه مثل قبل نه مثل بعد ؛ تو را فقط همان‌طور که هیچکس را نمی‌شود دوست داشت دوست دارم.

بی تو من جمعه‌ی هر هفته کمی میمیرم.

مردها وقتی عاشق می شوند به دنیا می‌آیند. و زن‌ها عاشق که می‌شوند می‌میرند.

عمرم‌رو‌عمرت

من کل سال دلتنگِ پاییز بودم. دلتنگِ نمِ بارون ، سرمایِ اول صبح ، قهوه و چایی کنارِ پنجره. روز‌هایِ کوتاه ، آسمونِ ابری ، پلی کردن موزیک مورد علاقه‌ام ، پرسه زدن زیر بارون. دلتنگِ گشتن وسط شهر دنبال کافه‌های جدید ، دلتنگِ معاشرت با آدم‌های مورد علاقم تو عصر‌های پاییزی. ”کاش تو این پاییز روزهایی رو تجربه کنی که کلِ عمر منتظرش بودی.“

*

در نگاهم آواز حسرتی‌ست که استخوانم را می‌ترکاند. ببار بر من اِی ابر ، ببار که بردباری ویرانم کرده است.

با برادر گفتنت آتش به جانم میزنی جان من لطفا برایم خواهری دیگر نکن...

تو زیبایی.

حتی اگر روزی مرگ به سراغم بیاید.. جای تو امن است، تو در استخوان‌هایم نفس می‌کشی!

تو می‌توانستی‌ به‌چشمانم‌ نگاه‌ کنی‌ وَ گلویم‌ را با چاقوی‌ تیز ببُری‌؛ وَ من‌ می‌توانستم‌ در‌ آخرین‌ نفس‌ از‌ تو‌ به‌ خاطر‌ خونی‌ شدن‌ دست‌هایت‌ معذرت‌ بخواهم.

شب بخیر ای نازِ چشمانت شراب ناب من مثل هرشب،وعده‌ ی دیدارِ مادرخواب مـن.!