أنا أحبك ببساطة ولكن بصدق

*

اشک هایش را بوسه بزنید ... من اینگونه اشک از چشمش میزُدودم . دست هایش را نوازش کنید ... من اینگونه اضطرابش را میگرفتم . زیاد نگاهش نکنید ... من هرگز معذبش نکردم . به وقت باران خبرش کنید ... من اورا همیشه خبردار میکردم . اورا سفت در اغوش بگیر ... من هرگز اورا سست در بر نگرفتم . محترمانه صدایش بزنید ... من همیشه با عشق صدایش میکردم . با صداقت برخورد کنید ... من هرگز به او دروغ نگفتم . برایش من نباشید ولی من را برایش رعایت کنید چون من هرگز باز نخواهم گشت ‌.

به‌محضِ دیدنش شیرینی‌اش معلوم شد برمن تکامل‌داد آخر چشمِ‌مـن، حسِ‌چِشایی را.

چشمت غزلی ناب لبت اوج ظرافت ، رحمی به دل پاک اهالی هنر کن .

اگه من زانوی غم باشم ، بغلم می‌کنی.؟

*

واژه‌ای‌به‌نام‌اُمید

یک‌نفر نیست مرا قسمت تو گرداند ؟ کار خیر است اگر این شهر مسلمان دارد ...

گفتا چه کسی بود تو را شعر بیاموخت گفتم به‌ خدا زلف تو و چشم خمارت️؛

شوق من چندین برابر میشود با دیدنت وای من دیوانه‌ام ، دیوانه‌ی ِخندیدنت ️ !