گرچه بیشعور است ولی جان ماست هنوز .

اگه بهت می‌گم من بیشتر دوست دارم؛ صرفاً منظورم این نیست که از‌ اندازه ای‌ که تو منو دوست داری، بیشتر دوستت دارم. منظورم اینه از تموم روزای بد پیش رومون بیشتر دوستت دارم، از هر فاصله ای ‌که بینمونه بیشتر دوستت دارم، از هر آدمی که سعی کنه بینمون بیاد بیشتر دوستت دارم، از هر دعوایی که داشتیم بیشتر دوستت دارم، از هر نقصی که فکر می‌کنی داری بیشتر دوستت دارم، منظورم اینه من تورو بیشتر از خودم دوست دارم. منظورم اینه که من تورو بیشتر از هرچیزی دوست دارم.

گر بوسه دهد بر لب پوسیدهٔ من؛ گر زنده شوم ، عجب مدارید شما !

میشود پیشانی ات بوسید و از لب ها گذشت؟ مومن از قم بگذرد تا جمکران هم میرود ؛

عصبانی بودم اما،عاشق هم بودم عصبانی بودم اما،هنوز در دلم جایی محکم و استوار وجود داشت. عصبانی بودم اما،او عزیزِ قلب من بود. عزیزی که حذف نمیشد.. عزیزی که٫عزیزش نبودم.

دفتر شعر مرا خواندی و عاشق نشدی ؟ بر دل سنگ تو و دفتر شعرم لعنت .

من مانده ام مهجور از او، دیوانه و رنجور از او گویی که نیشی دور از او در استخوانم می رود..

راستش از چشمام كه می خواد تورو ببینه متنفرم ، با قلبم كه تورو دوست داره دشمنم.

*

چون تویی وجود داره پس زندگی هنوز در جریانه.

من واقعاً غمگینم، کار می‌کنم، ورزش می‌کنم، معاشرت می‌کنم، آرایشگاه میرم، به خودم می‌رسم، ولی جونم غمگینه، جونتون غمگین بوده؟ می‌فهمید چی میگم.؟