تو بیا مست در آغوش من و دل خوش دار مستیَت با بغلت ، هر دو گناهش با من...

و عشق پزشک‌ حاذقی‌ است ، که‌ نسخه‌ تمام‌ دردهایم‌ را در کنار تو بودن‌‌ پیچید:)

خنده‌ات شیرین ، لبانت قند ،چشمت چون شراب باز می‌پرسی چرا سرمست و شیدای منی؟

"

روزهای دیگری خواهد رسید چیزهای بهتری خواهد آمد صداهای دیگری شنیده خواهد شد تو هم خواهی خندید خواهی خندید تو هم خواهی خندید می‌دانم.

میلیون‌ها بار فقط با چشمام بوسیدمت.

*

بغلم کن که در این شهرِ پُر از غم بغلت.‌ بعدِ آغوشِ خدا ، اَمن ترین جای من است:)!

قهرِ قهرم با تو اما لااقل این را بدان.. فرق داری تو برایم با تمام این جهان؛

در دلم هستی و بازم نگرانت هستم نفسم هستی و وابسته به جانت هستم

گاهی برخی از افکار غمش آن‌قدر سنگین می‌شود که حتی نفس کشیدن هم شبیه به دویدن در طوفان است. انگار تمام جهان ایستاده، اما درون من، چیزی مدام فرو می‌ریزد. میخندم و میخندانم، حرف می‌زنم، راه می‌روم…اما درونم، سکوتی است که فریاد می‌زند. کسی نمی‌فهمد، می‌گوید برایت راحت است.. می‌گوید درک نمیکنی.. اما کسی از قلب و روح دیگری اطلاعی ندارد:)