*

من بهشتم همه در دیدن خندیدن توست تا تو باشی نشوم خیره به لب های کسی..

زیباتر از آنی که در شعرت بگنجانم.

فلک دیدی چه‌ ها با من نکردی؟ چه بی‌رحمی که با این تن نکردی؟ چنان با غم گدازاندی دلم را که مانندش تو با آهن نکردی‌‌.

تو هیچ‌گاه فراموش نمی‌شوی ؛ یادت همیشه در استخوان است.

*

گر علیخانی بفهمد قصه ی درد مرا '

سی شب ماه عسل مهمان کند تنها مرا .

نزدیک تر بیا نفسی هدیه کن به من ، بخشیدنِ حیات دوباره ؛ گناه نیست . .

مثل موهایت پریشانم ولی افسوس که، مثل موهایت مرا هم پشت گوش انداختی..

و اما عزیز صبورم؛ یک روز نه چندان دور؛ درهایی برات باز می‌شن که حتی اونها رو نزده بودی.

کی گفته چشم‌ها دروغ نمی‌گن؟ برق نگاه هم می‌تونه یه فریب نرم باشه؛ ذوقی که فقط شبیه حقیقته، نه خودِ حقیقت. بعضیا اون‌قدر نقششونو قشنگ بازی می‌کنن که آدم دیر می‌فهمه جادو بوده، نه احساس.