همچو یک ساز در آغوشمی،مینوازمت نرم و آرام...
در نفسهایت میچرخم و لایه لایه اوج میگیرم.
وُدّ.
بگو آیا برای کشف یک "لبخند" می میرند؟ چگونه "دوستت دارند" آدمهای بعد از من؟
چگونه گریهی دیروز را از یاد خواهی برد؟
به آغوشِ که عادت میکنی فردای بعد از من؟