وُدّ.
لمسِ آغوشِ تو گر باشد و من باشم و دل، دیگر از هر دو جهان، هیچ نخواهم ز خدا ؛
لمسِ آغوشِ تو گر باشد و من باشم و تو،
«من» چنان بوسه زنم بر لب «تو»، «ما» بشویم
«آن بوسههایی که در پاکت نامه برایت پست کردم را از پستچی بگیر؛ توهم برایم بوسهای پست کن.»