تو

میترسم بخواهی به خوابم بیایی و من مثل ِ همیشه ، از دلتنگی‌ات شب را بیدار مانده باشم *

ولاخرج‌حبك‌من‌قلبي .

‌

نزدیک ترین دور من ، آشنا ترین غریبه ، تلخ ترین شیرین دوست داشتنی تو هیج وقت نبودی و من هر روز چشمان به رنگ شب تو را در گوشه گوشه های زندگی ام ، در افکارم ، در دعاهایم و از همه مهم تر در قلبم می دیدم دنیای کودکی هایم ، آروزی شمع تولد ، دعای بعد هر نماز من کسی هستم که تو هیچ وقت نخواستی با نگاه به چشمانش راز دلش را بفهمی ، تورا در صندوقچه خاطرات ذهنم در نقطه ای دور می گذارم و می سپارمت به گرمای دستی که در دستانت است ، خداحافظ آرزوی دیرینه ی من :))))) زد.عین

تمام فکر لبم لمس خال گردن توست اگر که بوسه به گردن زدم، به خال زدم ...

اولین بوسه‌‌ها را، از کسانی دریافت میکنیم که عمیقا دوستشان داریم.

«خدا با ماست‌شن‌های طبس مدرک...»

نفسی‌ هست‌ اگر ، از‌ کَرم‌ ِتوست‌ / ۱۲۸ .