سر زیبایی چشمان تو دعوا شده است بین ماه و من و یک عده اساتید هنر

دوستت دارم، نه از سر هوس، که از عمق جان، به صدق نفس.

آسان نرسد بوسه به آن گردن ِمغرور ، صد گردنه خوابیده به هر پیچش مویی .

‌

*

نمیخواهی بگویی دوستم داری؟

من قانعم شبانه به خوابی ببینمت اما فقط بیا که حسابی ببینمت..

بالاخره همه یک روزی می‌میرند ! و صد سال که بگذرد دیگر هیچکس درباره‌ی اینکه که بودند و چطور مردند سوال نمی‌کند، پس بهتر است همانطور که دلت می‌خواهد زندگی کنی و همانطور که دوست‌ داری بمیری.

باید کمی دیوانه‌تر باشیم اگر نه دیوانه خواهد کرد ما را زندگانی...

شعر من سخت صریح است ولی تو انگار ، ساکن کوچه مشهور علی چپ هستی .

مثل موهایت پریشانم ولی افسوس که ، مثل موهایت مرا هم پشت گوش انداختی .

*