همه ی لالایی هارو میدیدم:) بعد منتظرِ اون قطاره مینشستم و غمِ من زمانی پا به حیات گذاشت که یک شب فهمیدم دیگه پخش نمیشن:)

بی نهایت دوستشون داشتم

یکسری از چیزایی که از بچگی هام دوست داشتم همین لالایی های شکبه پویا بود و ، موقع ای که شبکه پویا زُرو پخش میکرد و ماکارانی داشتیم حتما باید با سس یه Z گنده روی ماکارانی میکشیدم و یادمه همبشه توی اتاقم باید یه پنجره الکی روی دیوار درست میکردم و پرده بهش میزدم و پشتش مامانم برام نقاشی جنگل میزد :) و اون پاستیل های سطلی که چنگال هم داشت و وقتایی که مامانم اجازه می‌داد با رنگ بندانگشتی روی دیوارای حمام نقاشی کنم

اینارو بیخیال بهترین بخش زندگیم جنینی بود

شماعم ذوق زده میشید دل‌درد میگییرید یا من انقدر تباهم

:)

آروم میکردی دردمو تو عین "لیدوکایین " این خوبه اما نه وقتی به لیدوکایین حساسیت داشته باشی .

غمگینم بابت بازی ایران

بمیرم برات ایرانی :((( خورد تو ذوق اونی که داد زد

داشتم پنکیک درست میکردم حتی اونو هم سوزوندم