یه گربه ای تو حیاط مامان بزرگم اینا بود که 4 تا بچه داشت. سه تاشون شبیه خودش بودن ، خاکستری و سیاه ، ولی یکیشون نارنجی بود. درست مثل همین تصویر بالایی این نارنجیه یه چشمش درست باز نمیشد ، نمیتونست مثل بقیه بچه ها بپره و واکنش خاصی به نزدیکی ادما نمیداد و من خیلی خوب یادمه که مامانش چطور همش مواظبش بود. با سرش هلش میداد به سمت درست ، وقتی نزدیکش میشدیم آماده حمله میشد. با دیدن این عکس یادش افتادم. اون گربه هنوزم هست و خواهر / برادراش هروقت بوی غذای از خونه مامان بزرگم در میاد پشت در میشینن.

حرف زدن باهاتون رو دوست دارم. توی این دفترچه کوچولو 13 نفر نشستیم . من حرف میزنم و شما گوش میدین و هیج چیزی برام با ارزش تر از اینکه کسایی حرفام رو میخونن و شاید لبخند به لبشون بیاد نیست💜✨

مودی بودن یه صفت مزخرفه و هیچ جای خفن بودن یا افتخاری درش نیست.حتی اگرم مودی نیستید سعی نکنید اینطور باشید که ملت فک کنن خفنید. نمیتونید تصور کنید چقدر میتونه رو اعصاب و عذاب آور باشه.

تلاش برای ایجاد حس خوب در خودم* تلاش ناموفق*

شمارو نمیدونم ولی من افتخار میکنم که هیچ شبی از زندگیم بخاطر امتحان و درس بیدار نموندم🗿🚶‍♀

بزرگ ترین ترس من تو زندگی رسیدن به پوچیه. وقتیه که 60 70 سالم بشه ، وقتیه که نزدیک لحظات مرگم باشه و من هنوز حیران و بی حس باشم و ندونم چرا و برای چی زندگی کردم. حس وحشتناکی داره. دوست دارم اون موقع بتونم بگم من به وقتش کار کردم ، به وقتش اشتباه کردم ، به وقتش تجربه کردم و به وقتش خندیدم و لذت بردم. بتونم بگم تموم کارایی که رو دلم مونده بود رو تجربه کردم ، دوست داشتم و دوست داشته شدم ، بوسیدم و بوسیده شدم ، زندگی کردم و انسان بودم ... بعضی وقتا یادم میره چند سالمه. حس میکنم پیر شدم و بی هدف فقط دارم راه میرم. باید یاد خودم بندازم که بستی تو هنوز اول راهی ، زندگی اصلی هنوز تو راهه ...

باورم نمیشه لانا بالاخره میخواد این شاهکار رو به طور رسمی منتشر کنه

نیازمند مقدار زیادی ادرنالین