میپرسه: حالت چطوره؟!
میگم: خاکستری؛ فقط بعضی وقتها تیرهتر میشه و گاهی اوقات، روشنتر.
من نه اونقدر حالم بده، که از ادامه دادن دست بکشم؛ نه اونقدر دلم خوشه که به آینه لبخند بزنم.
نمیدونم، شاید معنای زندگی همینه!
فکر نکن من همیشه موقع ناراحتیام به فکرت بودم، نه اصلا
من هرموقع خوشحال بودم و میخندیدم میگفتم کاش تو پیشم بودی
هر موقع یه اتفاق خوب میفتاد میگفتم کاش تو پیشم بودی
هروقت یه کار خوبی انجام میدادم میگفتم کاش تو پیشم بودی
هرجا، هر زمانی که حالم خوب بود میگفتم کاش تو پیشم بودی
ولی نبودی
نخواستی که باشی
✯
شما رو نمیدونم ولی من دیگه جدی دارم خسته میشم از اینکه نمیتونم به کسی پیام بدم که «صبحت بخیر عزیزم»، «دوسِت دارم عزیزم» و از این قبیل. آدم وقتی حرفهایی رو نمیتونه ابراز کنه، کمکم از درون پژمرده و دلمرده میشه.
بچهها من خوب میشم؟:))) میترسم واقعا. میترسم تا همیشه تو این غم فرو برم و نتونم با تروماهایی که بم وارد شده کنار بیام.