آدمایی هستن که دلم میخواد همین الان بهشون پیام بدم و کلی با هم حرف بزنیم بگیم و بخندیم
ولی وقتی به آخرین بارها فکر میکنم، که نادیده گرفته شدم، و کسی بهم اهمیت نداد
تصمیم میگیرم سکوت کنم و به اون تنهایی خودم عادت کنم
و همچنان در رویا با اون ها سر کنم
✯
همه چی دارما
ولی انگار هیچی ندارم!
چطور با نبودن یه نفر
دنیای آدم اینجوری خالی میشه؟!
«دردی که فکر میکردیم ما را میکشد، ما را نکشت! اما کاری کرد که مرگ را بیش از هرچیزی دوست بداریم.»
با بندبند وجودم میخوام وجودت رو کنارخودم
پس بیا تا نشده فاصلمون کمتر از آدمای دورم
✯