ششم اکتبر 1973 ، در روزی که یهودیان اسرائیل یوم کیپور ، مقدس‌ترین روز تقویم خود را سپری می‌کردند و هم‌زمان ماه رمضان در جهان اسلام جریان داشت ، جبهه‌های خاورمیانه ناگهان شعله‌ور شدند . نیروهای مصر و سوریه حمله‌ای هماهنگ را علیه مواضع اسرائیل در صحرای سینا و بلندی‌های جولان آغاز کردند ؛ جنگی که در مدت کوتاهی به یکی از مهم‌ترین و سرنوشت‌سازترین رویارویی‌های نظامی خاورمیانه در قرن بیستم تبدیل شد .

در جنوب ، نیروهای مصری از کانال سوئز عبور کردند و تلاش کردند مواضع اسرائیل در کرانه شرقی کانال را درهم بشکنند . در شمال نیز نیروهای سوری در بلندی‌های جولان دست به پیشروی زدند . اسرائیل که با حمله‌ای غافلگیرکننده روبه‌رو شده بود ، نیروهای ذخیره خود را فراخواند و تلاش کرد خطوط دفاعی خود را تثبیت کند . چند روز نخست جنگ ، مملو از تغییرات سریع در میدان نبرد بود و هیچ‌یک از طرفین نمی‌توانستند نتیجه نهایی را پیش‌بینی کنند .

اما جنگ تنها در میدان‌های سینا و جولان جریان نداشت . قدرت‌های بزرگ نیز به‌طور غیرمستقیم درگیر بحران شدند . ایالات متحده از اسرائیل پشتیبانی می‌کرد و اتحاد جماهیر شوروی در کنار مصر و سوریه قرار داشت . همین مسئله ، نگرانی از گسترش جنگ و تبدیل‌شدن بحران منطقه‌ای به رویارویی گسترده‌تر میان قدرت‌های جهانی را افزایش داد .