خدایا قرارم باش و یارم باش،
جهان تاریکیِ محض است،
میترسم کنارم باش🌱'
در لحظه سختی بغلـم کردی و دیدم،
قفلی که تو بر در زدهای
حکمتِ محض است.
تو مثل اکسیژنی تو فضای خفقان وار ،
مثل نوری تو یه خونهی تاریک . . ؛
تو مثل آخرین قطرهی آبی تو بیابون
تو مثل یه طناب محکمی وقت سقوط از کوه ،
تو همهی اون چیزی هستی . . ؛
که یه آدم برای زنده موندن بهش نیاز داره
تو زندگی بخشی ، تو همه چیزی :)!💚
کجا روم به که روی آورم
که در دو جهان بجز حسین ع
کسی درد من دوا نکند ...❤️
تولدت مبارک اربابم