کاش تو ام مثل جیمین زنده می‌شدی.

من از عمو خواستم بزاره چشم‌هات رو ببینم. همه درحال مخالفت بودن ولی عمو همشون رو کنار زد. دستم رو گرفت و برد بالای اون قبری که عمیق به‌نظر می‌رسید. اون پارچه‌های لعنتی اندازه‌ی یه‌مربع کوچیک از جلوی چشم‌هات کنار رفته بودن و من دیدم. دیدم مژه‌های بلندت رو حتی از اون فاصله‌ی زیاد. دیدم که چقدر راحت و عمیق خوابیده بودی. دیدمت.

با وجود اینکه دیدمت هنوزم نمی‌خوام باور کنم. دلم می‌خواد مثل جیمین زنده بشی و بیای بگی، سوپرایز! همش یه‌بازی مسخره بود.

دلم برای چشمات تنگ شده. می‌تونم قسم‌ بخورم تا به حال چشمی به قشنگی چشم‌های تو ندیدم.

همیشه وقتی از مژه‌های بلندت تعریف می‌کردم یه‌اخم می‌کردی می‌گفتی پاشو برو ببینم بچه. همش می‌گفتم یعنی چی که خدا انقدر چشم خوشگل بهت داده اصلا مردا خوشگلی می‌خوان چیکار.

92روز از اون واقعه‌ی لعنت‌شده می‌گذره و من حتی ذره‌ای احساس به‌اصطلاح "عادت‌کردن" نمی‌کنم.

𝖢𝖺𝗇︎ 𝗒𝗈𝗎 𝖻︎𝖾 𝗆︎𝗒 𝗅︎𝗈𝗏︎𝖾𝗋 𝗎𝗉 𝗎𝗇︎𝗍𝗂𝗅︎ 𝗍𝗁︎𝖾 𝗏︎𝖾𝗋𝗒 𝖾𝗇︎𝖽? ‌

𝖨︎'𝗅︎𝗅︎ 𝖻︎𝖾 𝗍𝗁︎𝖾𝗋𝖾, 𝗐𝗁︎𝖾𝗇︎𝖾𝗏︎𝖾𝗋 𝗒𝗈𝗎 𝗐𝖺𝗇︎𝗍 𝗆︎𝖾. ‌

𝖨︎ 𝗇︎𝖾𝖾𝖽 𝗌𝗈𝗆︎𝖾𝖻︎𝗈𝖽𝗒 𝗐𝗁︎𝗈 𝖼︎𝖺𝗇︎ 𝗅︎𝗈𝗏︎𝖾 𝗆︎𝖾 𝖺𝗍 𝗆︎𝗒 𝗐𝗈𝗋𝗌𝗍. ‌

𝖠︎𝗇︎𝖽 𝖿︎𝗈𝗋 𝗒𝗈𝗎 , 𝗀︎𝗂𝗋𝗅︎ , 𝖨︎ 𝗌𝗐𝖾𝖺𝗋 𝖨︎'𝗅︎𝗅︎ 𝖽𝗈 𝗍𝗁︎𝖾 𝗐𝗈𝗋𝗌𝗍. ‌