گذشته مثل یه خواب ِوحشتناکه.
میدونی بدیش چیه؟ بدیش اینه که دیگه خواب نیست؛ حقیقته.
تو را نه بخاطر کسی که هستی، بلکه بخاطر کسی که در کنار تو میشوم دوست دارم.
اگر مرگم فرا رسید و یکدیگر را ندیدیم، فراموش نکن که من دیدار تو را بسیار آرزو کردم.