+بی‌هدف داری می‌گذرونی. -چی؟ نه. امروز سراغ یه‌بخشی از پروژه رفتم. دارم کم کم +هنوز هم بی‌هدفی. -وا یعنی چی دارم می‌خ +نه. نمی‌خونی. داری ادای خوندن و به ثمر رسوندن درمیاری. داری ادای انجام پروژه درمیاری. اینکارا رو می‌کنی تا وجدان درون‌ت رو گول بزنی و بهش بگی که "دارم تلاش‌م رو می‌کنم" ولی نمی‌کنی. +این آینده‌ی خودت‌‍ه. شروع پروژه، انتخاب موضوع پروژه و تمام چیزهاش پای خودت و علاقه‌ت بوده. اوایل هم با عشق و انگیزه پیش می‌بردی‌ش ولی خیلی وقت‌‍ه که دیگه اون برق‌و تو چشم‌هات نمی‌بینم. -نه من فقط +فرصت‌ها از زمان هم دست‌نیافتنی‌ترن. یه‌لحظه غفلت کنی یه‌عمر حسرت می‌خوری. غمگینی، شاید حتی بریدی، ولی زود رسیدی ته خط. -زود؟ فکر نکنم -بله. زود. استوری دیشب‌ت رو دیدم. همون کتابی که خوندی یه همچین چیزی میگه که "وای به حال‌مون اگر مصیبت‌هایی که نصیب‌مون میشه ما رو برسونه ته خط و باعث شه بیخیال همه‌چی شیم". مصیبتی که تجربه کردی داره آروم آروم تو رو از محوریت ِزندگی و تلاش و امید فاصله میده. خودت مگه تو کانالت ننوشتی «تاریک نشو، بردنت توی نور خیلی سخته.» پس چرا انقدر راحت داری تسلیم تاریکی میشی؟ -‌...

اعصاب‌م خورده از خودم.

کاش می‌شد روح‌مو از دست این بدن و مغز نجات بدم.

منم دردم انون. من خیلی وقت‌‍ه دردم.