📜کشتن یک تمدن، درسی که در مدرسه گفته نمی‌شود. ■ تاریخ معلمی سختگیر است. معلمی که گاهی با خون و درد و نابودی درس می‌دهد و اگر دَرسَت را دُرُست نخوانی، خودت موضوع درس دیگران می‌شوی! ■ سرنوشت سرخ‌پوستان در قاره آمریکا، یکی از آن درس‌های تلخ و تکان‌دهنده است.آنچه بر سر صاحبان اصلی آن سرزمین آمد، صرفاً نتیجه قدرتِ اسلحه نبود؛ بلکه ثمره تلخ تفرقه و خوش‌بینی به وعده‌های توخالی بود. ■ تجربه سرخ‌پوستان نشان داد که در مواجهه با آمریکا، عقب‌نشینی نه تنها باعث فروکش کردن طمعش نمی‌شود، بلکه او را در پیشروی حریص‌تر می‌کند. معاهداتی که یکی پس از دیگری توسط واشنگتن شکسته شد، ثابت کرد که وقتی توازن قوا برقرار نباشد، امضا و تعهد آمریکا تنها ابزاری برای خرید زمان و تضعیف گام‌به‌گام طرف مقابل است. ■فاجعه اصلی برای بومیان آمریکا، هجمه سیستماتیک به «تمدن» آن‌ها بود. با ممنوعیت زبان‌های بومی، تخریب سنت‌ها و تحمیل فرهنگ بیگانه در مدارس شبانه‌روزی، تلاش شد تا روح مقاومت در نسل‌های بعدی کُشته شود. ■ ​یکی دیگر از دلایل شکست بومیان، پراکندگی قبایل و نبود یک جبهه واحد و مقتدر در برابر هجمه خارجی بود. ملتی که از درون قوی نباشد و در ابزارهای قدرت (نظامی، اقتصادی و تکنولوژیک) به خودکفایی نرسد، ناگزیر در شطرنج قدرت‌های جهانی بازنده خواهد بود. قوی شدن تنها راه بقا در جهانی است که هنوز منطق «حق با قوی‌تر است» بر بسیاری از معادلات آن سایه افکنده است. #یادداشت ✒️احمد شجاعی 📍سیاحت غرب | تاریخ کوتاه آمریکا https://eitaa.com/joinchat/4161275363Cd5155519ed

🌱سلامی به بلندای قامت استوار دماوند🌱 با شروع جنگ فرصتی مهیا شد تا با تعدادی از دوستان جویای علم مروری بر تاریخ آمریکا و چرایی ممکن نبودن تفاهم انسان ایرانی و انسان آمریکا (تا بر هویت فعلی خود پافشار هستند) داشته باشم. به پیشنهاد دوست عزیزم محمدجواد محمودی، همان بحث‌ها را در قالب مباحثه‌ای ۲طرفه بازگویی کردم تا قابلیت انتشار مجازی در شکلی نو که در نوع خود در مطالعات تاریخی مسبوق به سابقه نیست داشته باشد. با اینکه محمدجواد لطف داشت و وقتش رو صرف گفتگو با من می‌کرد، اما مشغله زیادش و کم توفیقی من فاصله‌ای بین ما انداخت. لاجرم برای اینکه کار ابتر نماند با جوادی دیگر کار ادامه پیدا کرد که نه در جود چیزی از جواد قبل کم دارد و نه در فضل و کمال. الحمدلله که توفیق گفتگو با چنین دوستان فرهیخته‌ای نصیبم شد. پادکست #افول با محمدجواد محمودی شروع شد و به منزل چهارم رسید و با محمدجواد مقدسی ادامه پیدا کرد و انشاالله به سرمنزل مقصود خواهد رسید. ارادتمند همه شما هستم ✒️احمد شجاعی

🎙قسمت پنجم | حمله طاعون سفید 📍تو این قسمت چی گفتیم؟ 🔸 برنامه ایالات متحده برای آینده خودش 🔹 ورود مهاجران اروپایی 🔸 وضعیت اروپا در دوران اشغال زمین‌های بومیان 🔹 ورود مهاجران چینی و سرنوشت‌شان 🔸 تبعیض نژادی در جذب مهاجر 🔹تب طلا در آمریکا 🔸 مانیفست سرنوشت 🔹تسهیلات دولتی برای مهاجران 🔸 آغاز رویای آمریکایی 🔹 و... ✅ همه این مطالب رو در قسمت پنجم #افول بشنوید

✏️#افول | پایان یک رویا ⚡️آنچه از امریکا نمی‌دانیم #قسمت_پنجم: حمله طاعون سفید 🔹️احمدشجاعی 🔸️محمدجوادمقدسی 📍سیاحت غرب | تاریخ کوتاه آمریکا https://eitaa.com/joinchat/4161275363Cd5155519ed

سام: «آنها چرا می‌آیند؟ چرا خانه خود را رها می‌کنند تا اینجا بمیرند؟» شیا: «چون در خانه‌شان چیزی برایشان نمانده. نه غذا، نه کار، نه آینده. در کشور من، دهقانان نمی‌توانستند صاحب زمین شوند، چون تمام زمین‌ها مال پادشاهان بود. اما اینجا... اینجا به آنها گفتند هر مردی می‌تواند صاحب یک تکه از بهشت شود.» سام: «پس به جای اینکه برای یک پادشاه بمیرند، می‌آیند تا برای من بمیرند.» شیا: «نه. می‌آیند تا برای خودشان زندگی کنند.» 🎬: سریال 1883 #فیلم

📜قدرت جذب توهین(۱) ■اگر تابه‌حال اخبار انتخابات آمریکا را دنبال کرده باشید، احتمالا با الاغ و فیل به عنوان نماد ۲ حزب اصلی آمریکا، یعنی دموکرات‌ها و جمهوری‌‌خواهان مواجه شده‌باشید. شاید توقع اول این باشد که نماد ۲ حزب اصلی، ۲ حیوان قدرتمند یا لااقل بومی آمریکا باشد؛ شیری، عقابی، بوفالویی یا هرچیز دیگه. اما این‌چنین نیست. ■داستان این ۲ تصویر از سیاست قرن ۱۹ آمریکا آغاز می‌شود. زمانی که اندرو جکسون، رئیس جمهور پوپولیست آمریکا از حزب دموکرات بود. منتقدین و مخالفینش که بیشتر از طیف سرمایه‌دار آمریکا بودند، او را الاغ لجوج می‌نامیدند. در رسانه‌ها و روزنامه‌های آن دوران نمایش جکسون به مثابه یک الاغ امری عادی شده بود. ■اما زیرکی جکسون باعث شد تا این لجوج بودنی که دشمنانش به وی منسوب می‌کردند به نماد پایداری و اراده مردم تبدیل شود. اما فیل چگونه نماد جمهوری‌‌خواهان شد؟ اينجا بخوانید #یادداشت ✒️احمد شجاعی 📍سیاحت غرب | تاریخ کوتاه آمریکا https://eitaa.com/joinchat/4161275363Cd5155519ed

📜قدرت جذب توهین(۲) ■در سال 1874، توماس نست، کاریکاتوریست تأثیرگذار، فیل را وارد بازی کرد. در کاریکاتوری به نام «الاغ در پوست ببر» یا کاریکاتور معروف «ضربه وحشتزده»، او فیل بزرگی را کشید که روی آن نوشته شده بود: رأی جمهوری‌خواه. در این تصویر، فیل نماد رای دهندگان جمهوری‌خواه ترسیده بود که از شایعه‌ی بازگشت دموکرات‌ها (که نست آن‌ها را با پوست ببر نشان داده بود) به قدرت می‌گریختند. ■ نست ابتدا قصد تعریف نداشت. او از فیل برای نشان دادن حماقت، سنگینی و ترس جمهوری‌خواهان استفاده کرد. اما برخلاف انتظار، خود جمهوری‌خواهان تصویر فیل را قدرتمند، محکم و باهوش یافتند. کم‌کم رقبای دموکراتشان در کاریکاتورهای بعدی بارها از فیل برای طنز استفاده کردند. ■ با تکرار این تصاویر، مردم و در نهایت خود حزب، فیل را به عنوان نماد غیررسمی خود پذیرفتند. در اواخر قرن نوزدهم، دیگر فیل در کنار الاغ، نماد شناخته‌شده‌ای در پوسترها و کارتون‌های انتخاباتی شده بود. امروزه، نشان رسمی حزب جمهوری‌خواه یک فیل قرمز درون دایره‌ای آبی است. #یادداشت ✒️احمد شجاعی 📍سیاحت غرب | تاریخ کوتاه آمریکا https://eitaa.com/joinchat/4161275363Cd5155519ed

اما چی شد که ساختار سیاست آمریکا به دست ۲ حزب جمهوری‌خواه و دموکرات افتاد؟ این ۲ حزب چه تفاوتی باهم دارند؟ چه کسانی پشت پرده واقعی این ۲ حزب هستند؟ جواب این سوالات رو با جواد مقدسی بررسی کردیم که میتونید امشب تو قسمت ششم پادکست #افول بشنوید. اگر هم فکر می‌کنید جایی از صحبت‌ها مبهمه، یا سوال یا نکته‌ای دارید یا حتی اگر فکر می‌کنید جایی رو اشتباه گفتم، ممنون میشم بهم اطلاع بدید @Ashojaee

🎙قسمت ششم | تولد حزب خر و فیل 📍تو این قسمت چی گفتیم؟ 🔸 دوره های شش‌گانه مدیریت سیاسی در آمریکا 🔹 دوران تک‌حزبی 🔸 ورود سرمایه‌داران به سیاست 🔹 تفاوت سیاست‌های بین ۲ حزب 🔸 دوران احساسات خوب 🔹تغییر سیاست‌های جمهوری‌‌خواهان و دموکرات‌ها 🔸 دموکراسی جکسونی و ورود لابی‌گری به سیاست آمریکا 🔹و... ✅ همه این مطالب را در قسمت ششم #افول بشنوید

✏️#افول | پایان یک رویا ⚡️آنچه از امریکا نمی‌دانیم #قسمت_ششم: تولد حزب خر و فیل 🔹️احمدشجاعی 🔸️محمدجوادمقدسی 📍سیاحت غرب | تاریخ کوتاه آمریکا https://eitaa.com/joinchat/4161275363Cd5155519ed

📝 برده‌های بی‌زنجیر شخصیت «استفن» در «Django Unchained» فقط یک کاراکتر نیست. یک الگوی شخصیتی است! 📍برده‌ای که نه فقط با برده بودنش کنار آمده، بلکه برده بودن، جزئی جدایی‌ناپذیر از هویتش شده و تنها چیزی که برایش مهم است، تأیید ارباب سفیدش است؛ اربابی که به هم‌نژادهای خودش ظلم می‌کند و آن‌ها را به جان هم می‌اندازد تا یکدیگر را تاسرحد مرگ کتک بزنند. اما با مرگ همین ارباب سفید، استفن طوری عزاداری می‌کند که انگار مادر خودش را از دست داده... 📍وقتی به بخشی از طبقه متوسط نوظهور ایران نگاه می‌کنیم، همین الگو را می‌بینیم. شمع روشن کردن برای ۱۱ سپتامبر، شعار دادن برای کشتی‌گیر آمریکایی، خوشحال شدن برای رأی آوردن اوباما و بایدن و حتی ترامپ، عذرخواهی کردن در برابر کاربران غربی در شبکه‌های اجتماعی، خوشحال شدن برای باخت تیم ملی مقابل آمریکا و انگلیس، آن صحنه عجیب سفید کردن دیوار سفارت انگلیس و در نهایت، دعوت رسمی از ترامپ و نتانیاهو برای حمله نظامی به خاک کشور خودشان... این‌ها وقتی کنار هم قرار می‌گیرند، تصویر «استفن» را می‌سازند. 📍و جالب است که هرجا نشانه‌ای از برابری یا برتری وطن با ارباب سفید دیده می‌شود -چه ارسال ماهواره به فضا، چه یک برد ساده فوتبالی- انگار چیزی در وجودشان بهم می‌ریزد و شروع به تحقیر کردن، کوچک کردن و زیر سؤال بردن آن می‌کنند. 📍دقیقاً مثل همان لحظه‌ای که استفن، جانگو را می‌بیند که کنار یک سفیدپوست، سوار اسب شده است. اخم می‌کند و می‌گوید:«کاکاسیاه را چه به اسب‌سواری؟» 📌چون این صحنه‌ها، یادآور حقارت نهادینه‌شده در وجود اوست... ✍🏻 محمدجوادمقدسی • @peyrang • پی‌رنگ •