هیچ وقت نمی‌تونم فقط یه جواب برای سوال "کتاب مورد‌علاقه‌ت چیه؟" پیدا کنم.

تموم شد. الان من موندم و کوچه‌های کرمانی که انگار تموم عمرم رو اونجا گذروندم.

تو نصف قصه‌های مجید، مجید داره از گرما می‌ناله‌ و زیر آفتابه و همش گرمشه و یه‌جوریه که انگار منی که زیر کولر نشستمم گرمم می‌شه.

کنن گری واقعا شاهکار خلقته. واقعا.

در این باغ کوچک، چرا صدای تبر قطع نمی شود؟ تا کی به سوگ سرو ها بنشینیم تا کی به سوگ صنوبر ها؟ در این باغ کوچک مگر چند سرو صنوبر هست که دندان برنده‌ی تبر از شکستنشان سیر نمی شود؟ دیری نیست همین جا سه سرو فروغلتیده داشتیم. چرا دوباره صدای تیر، پس چرا؟ - منوچهر آتشی.

این در مورد سرو و صنوبر و تبر نیست.

روز¹²: پینترست(Deans haters club)، سوپرگرل، «اینارو باید از استاد بپرسی»، پیانو(دلم واقعا تنگ شده بود.)، اتاقم.

کاش همه‌ش فقط یه خواب باشه.

ایران جانم،‌ کاش می‌شد بغلت کنم،‌ کاش می‌شد ببوسم زخم‌های کوچیک و بزرگت رو که تا بیان بسته بشن دوباره سر باز می‌کنن.