به ماندنش خواهش کردم؛ چنان که گویی میتوان با عجز و استغاثه، تقدیرِ رفتنِ کسی را دگرگون کرد ، تمام تمنایم را پیشِ پایش ریختم و از او خواستم این وداعِ محتوم را به تعویق اندازد . . اما او بیاعتنا به الحاحِ من، رفت و من ماندم با انبوهی از خواهشهای برآوردهنشده و غروری که دیگر چیزی از آن باقی نمانده بود .
