اگر تو جنگل زندگی میکردیم انقدر زخم نمیخوردیم که از زندگی بین آدم ها زخم خوردیم...

منو وسطِ یه راهی ول کردی که کل مسیرو من برا تو اومده بودم...

کنار گذاشتن آدما ساده نیست؛ اما وقتی به رفتارشون بیشتر توجه میکنی، میفهمی که تو فقط برای اونا مثل یک ابزار عمل میکنی و هروقت که بهت نیاز داشته باشن ازت استفاده میکنن و اگه فایده ای براشون نداشته باشی حذف میشی، موقعی که دلشون بخواد میان سراغت و هروقت هم که منفعتی براشون نداشته باشی کنار میذارنت. پس کنار بذار قبل از اینکه حذف بشی. خب؟.

تنها موندن اونقدرام سخت نیست که مقاومت میکنیم حتما نگهداریمشون-

شایدم تو درست میگی، ضعفِ من مهربونیمه-

نگران نباش، بعدا میفهمه چقدر دوسش داشتی و چقدر قدر ندونست.

بماند که ندارمت… بماند که هنوز دلم برایت تنگ است بماند که تکه‌ای از تو در من مانده است بماند که شب‌ها بی‌قرارت می‌شوم بماند که هنوز دلم می‌خواهدت بماند که بی‌ تو فقط زنده‌ام بماند که هنوز وقتی باران می‌بارد صدایت در گوشم می‌پیچد بماند که نیستی تا آرامم کنی بماند که نمی‌توانم از ذهنم بیرونت کنم همه ی این‌ها بماند در دلم در تنهایی من تو فقط خوب باش همین کافیست ...

برگرد همه کس من...

تو بزرگترین اشتباه زندگیم بودی؛ اومدی قلبمو تنهاترکردی و رفتی؛ اومدی خرابه هامو ویرونه تر کردی و رفتی؛ بعد رفتنت صدتا آدم درست اومدن چیزایی رو که تو خراب کردی رو بسازن،ولی من بازم منتظر بودم تویی که خرابم کردی درستم کنی..