عزیزِ من ، از امیدوار شدن می‌ترسم. حقیقت این است که، از امیدواری‌هايم بیش از نا امیدی ها رنج کشیده‌ام.

-شب‌های زیادی مُردیم، تا عاقبت یک‌روز‌ بتوانیم زندگی کنیم..

ترجیح میدم خوابتُ ببینم تا با بقیه برم بیرون، ترجیح میدم آهنگایي که باهاشون یادت میوفتم رو گوش بدم تا صداي بقیه رو بشنوم، ترجیح میدم با رویات زندگي کنم تا با کس دیگه‌اي برم توی رابطه، ترجیح میدم دلتنگت شم، غمگین بشم، تلخ شم تا کسي بخواد غیر تو لبخند روي لبام بیاره، ترجیح میدم امید داشته باشم و منتظرت بمونم تا بخوام جایگزین پیدا کنم، ترجیح میدم توي خاطراتمون زندگي کنم تا بخوام جدیدشو با یه فرد جدید بسازم.

چی بگم-

:))"

مرسی کویر نکردین؛)