یهو دیدم که دیگه از دستت عصبانی نیستم، ناراحت نیستم، قهر نیستم، خلاصه یهو حس کردم که من دیگه با تو "هیچ چیز" نیستم.

مهربون بمون و با محبت رفتار کن، نذار زشتی‌های اطرافت تو رو تلخ و بی رحم کنن.

همه این مدت زندگیم جوری سپری شده که میتونم سال‌ها بدون اینکه هیچ اتفاق ناراحت‌کننده و غم‌انگیزی بیوفته، غمگین بمونم.

یه صحبت عمیق و معذرت خواهی، خیلی چیزا رو میتونه درست کنه.

منم نباید مثل تو خیلی جدی می‌گرفتم.

این کاربر ضعیف نبود فقط دلتنگ بود .

یجوری پل‌های پشت سرم رو خراب کردم که نه خودم بتونم برگردم ، نه تو بتونی بیای .

شد شد نشد انقد چاووشی گوش میدم که بمیرم .

ولی ضربه‌ای که اعتماد میزنه ، اعتیاد نمیزنه .

در "مهم‌ نیست" ترین حالت ممکنم.

شاید ما دیگه هیچوقت با هم صحبت نکنیم، اما حداقل یه زمانی آدم مورد علاقه تو بودم و این بهترین حس عمرم بود.

ناراحت نباش ، حداقلش اینو یاد گرفتی که با هر کسی خیال نبافی .