شنیده‌ام که علی در پی فقیران بود در آرزوی علی سالهاست که مسکینم..

من نگویم که خدا بود علی ، نه هرگز! گر بشر بود خدا ، حضرت حیدر میشد.

نقل شده است که امام زین العابدین (ع) چهل سال برای پدرش گریه میکرد و در تمام این مدت روزها به روزه و شب ها به عبادت مشغول بود. هرگاه زمان افطار میرسید خادم ایشان برایشان آب و غذا تدارک می دیدند و به ایشان عرض میکردند که میل کنید. امام سجاد (ع) میفرمود: چگونه آب و غذا بخورم در حالیکه پدرم گرسنه و تشنه شهید شد؟ آن حضرت مداوم این جملات را با گریه تکرار میکرد تا اینکه غذا و آب آشامیدنی ایشان با اشک چشمان مبارکش آمیخته میشد و در تمام زندگی حال حضرت به همین شکل بود تا اینکه از دنیا رفتند.

آن که از شرم گُنه باید کند غیبت منم تو چرا جور گنه کاران عالم میکشی؟!

غم حسین محرم و صفر نمی‌شناسد ما تا ابد محزون توییم یا اباعبداللّٰه..

دُعا‌هَم‌اَز‌نَفَسَم‌خَسته‌شُد‌نَدیدَمَت‌آخَر بیابِگو‌چه‌دُعایی‌کُنَم‌که‌رُخ‌بِنَمایی.؟!

هرچند کافرم به خیال تمام شهر گاهی برای آمدنت نذر میکنم.. - اللهم عجل لولیک الفرج -

بی تو ما غرق غمیم بی تو بیچاره شدیم در شب تار زمین بی تو آواره شدیم ای پدر بهر خدا بگذر از غفلت ما دیدن دولت تو شوق ما حسرت ما.

ما منتظر حمله این طایفه بودیم حالا همگی قاتل اولاد یهودیم نه در پی جنگیم نه دنبال ستیزیم اما به روی خصم علی خنجر تیزیم

و جنگ احد را به یاد بیاور آن هنگام که مصعب را بر زمین افکندند و ابن‌قمئه به دروغ فریاد زد: «محمد کشته شد». برخی از لشگریان اسلام، لرزه بر جانشان افتاد که اگر رسول‌الله شهید شده ما دیگر چرا شمشیر بزنیم؟ در این هنگام صدای محکم علی ابن ابی‌طالب میدان را پر کرد: «ما برای خدای محمد شمشیر می‌زنیم و خدای او اینجاست»… و آن سوی میدان رسول خدا بود که با دندان شکسته بر شجاعت برادرش لبخند می‌زند و نابودی کافران را در برق شمشیر او می‌دید. میدان از آنِ کسانی است که دل قوی می‌دارند و برای خدای محمد شمشیر می‌زنند…

🖤- خداحافظ..

تهمت میزدند در پناهگاه و زیر زمین بود؛ او مانند مولایش حسین مظلوم بود!