بغل کن مرا، چنان تنگ که هیچکس نفهمد زخم روی تن من بود یا تو...

برای شما از طرف ما «تیامات» (Tiamat) — الههی اقیانوس و آشوب در اساطیر بینالنهرین تیامات یکی از کهنترین الهههای اساطیریه و ریشهش به تمدن بابل و سومر باستان برمیگرده. اون نماد آبهای شور اولیه، آشوب و خلقت هست. چند نکتهی جالب دربارهش: خلقت اولیه: طبق افسانه، در آغاز فقط دو موجود بودن: تیامات (آبهای شور) و آپسو (آبهای شیرین). از آمیختن این دو، خدایان اولیه به دنیا اومدن. پس تیامات عملاً «مادر همهی خدایان» محسوب میشه. نبرد با خدایان: خدایان جوانتر که از سروصداشون خسته شده بود، آپسو رو کشتن. تیامات برای انتقام، ارتشی از هیولاهای وحشتناک ساخت و به جنگ خدایان رفت. اما مردوک (خدای جوان بابل) با تور و تیر، تیامات رو شکست داد و بدنش رو دو نیم کرد. خلقت از بدنش:از نیمهی بالایی بدنش آسمون ساخته شد و از نیمهی پایینی، زمین. چشمهاش رودهای دجله و فرات شدن! این داستان تو «انوما الیش» (حماسهی آفرینش بابلی) ثبت شده. شکل ظاهری: تیامات معمولاً به شکل اژدهای غولپیکر یا مار دریایی عظیم توصیف میشه — ترکیبی از هیولا و الهه. نمادها: آب، آشوب، اژدها، و نیروی خام خلقت.

•حروف کنارهم کلمات رومیسازن .کلمات کنارهم جمله هارو میسازن .جمله هاکنارهم داستان هارو میسازن وداستان هاکنارهم دنیای نویسنده رو میسازن! پس اگه به نویسنده ای باور داری شک نداشته باش که هیچ داستانی هیچ جمله ای وحتی هیچ حرفی روبی دلیل نمینویسه ! -قهوه سرد اقای نویسنده

برای اریک، لئو.