یه مدت فکرم این شده بود که حضرت معصومه(سلام‌الله‌علیها) رو با چه لفظی خطاب کنم که عمق لطافت، وقار وَ میزان پناه‌ بودنشون رو برسونه، خیلی فکر کردم و با یقین میگم: حضرت‌معصومه برام حکم پناهگاه رو داره تو این وادی ِغربت همیشه یسری حالات هست که از تمام عالم پناه میبری به آغوش مأمنِت ..

اگر بناست بی تو بگذرد عمر من بمیرم هزار بار نبینم آن دَم را..

آقای رئیس‌جمهور، دست‌مریزاد، خداقوت کاش مسیر برگشت از سازمان ملل تا هتل را مثله همیشه لاتی راه بروید و سینه جلو دهید، چون وقتش رسیده چند دقیقه‌ای فقط تشویق‌تان کنیم

نظیر نداره این کلیپ(= کاش تو زندگی‌ بعدیم یه‌ دخترِ نجف‌نشین باشم.

من نمی‌توانم پنهان کنم ، نجف تمام آرزوی من است . روحم در حرم ، وادی السلام ، کوفه ، سهله و کربلا سبک و آماده‌ی پرواز می‌شود . [کهکشان نیستی]

چه داغ‌هایی دیدیم و هنوز زنده‌ایم. هنوز برای سید حسن درست اشک نریخته بودیم که حاجی‌زاده‌ها و سلامی‌ها رو از دست دادیم. برای حاجی‌زاده‌ها خوب اشک نریخته بودیم که ذبح عظیمِ زمان رخ داد و خون نائب ولی خدا بر زمین ریخت. هنوز برای #حضرت‌آقای شهید خوب اشک نریخته بودیم که سالگرد سید مقاومت رسید. ما را به سخت‌جانی خود، این گمان نبود..

؛ تصویر لبخند‌های او را برای من نفرستید. روزگار مدیدی شده که در فراق عزیزانم مانده‌ام.. ویدیو‌های سخنرانی، صوت‌های تدوین شده بر روی تصاویر... همه و همه مرا یادِ نبودن می‌اندازد. دو سال شد. دوسالی که در غمِ آدم‌هایی چون او، سوختیم و خاکستر شدیم. سید، جانِ حزب‌الله بود اما فقط به دل‌های سربازان و مردمان حزب‌الله لبنان تعلق نداشت. شاید دلی و دل‌هایی فرسنگ‌ها آن‌ورتر، درون ایران برایش جان می‌دادند و می‌دهند. رفتنش پس از گذشت زمان و درهم آمیختن زمین، داغ روی داغ آمدن و رفتن جان‌های‌مان، هنوز داغِ تازه‌ای است که گویا خیالِ سپرده شدن به دنیای فراموشی ندارد. ششم مهرِ ۱۴۰۳ غمِ برابری با نهم اسفند ۱۴۰۴ دارد. من زبانم نمی‌چرخد کنار اسمِ دبیرکل‌ حزب‌الله لبنان، شهید بگذارم. من، زبانم به خیلی چیز‌ها نمی‌چرخد و قوه‌ی عاقله‌ و منطقم، برای باورکردن نبودن بعضی‌ها، گنجایش ندارد. هنوز در سال‌های بودن گیر کرده‌ام. در همان روزگار خوش لبخند‌های ارزشمند بزرگانمان که تمامی دلخوشی‌مان اتفاقات کوچک توسط آنها بود.((: چه خوش روزگاری بود .. حقیقتا در این ایام جانسوز فراق من نیز معترفم که در برابر بعضی غم‌ها نمی‌شود قوی بود؛.. باید شکست و در این خمیدگی، مجبوراً رسم ایستادگی را به جا‌ آورد. و شب، چه فرصت ناتمام خوبیست برای شرح دلتنگی!. #قلم‌ِدل / نیمه‌شب ۶مهرماه. *در فراق قائدِ لبنان.

مگه یه مرد چقدر میتونه عاشق همسرش باشه؟(:

چشم‌به‌راهِ‌روضه‌های‌فاطمیه‌.

و آن خادم حرم آروزی ما را زندگی میکند(((:

الٰهی؛ إِسْتَعْمِلْنیٰ لِماٰ خَلَقْتَنی لَهُ