گفته بودم باران دوست می‌دارم؟ غم‌های دلم را می‌شویَد. مثل دیوار برج‌های دوداندود شهر. دل‌هایمان هم شلوغ شده، هم روغن سیاه از آن چکّه می‌کند. دور از جان شما اهالی خانه‌های کوچک و باصفای چوبیِ پایین جنگل. الهی همیشه اطراف خانه‌هایتان باران ببارد. می‌گفتم.. باران را دوست می‌دارم. غم‌های دلم را می‌شویَد..

‏كوتاه بگم: آدم يه سرى كارارو ميكنه شرمنده دلش نشه بعدش شرمنده عقلش میشه!

خدایا شکرت که قلبم هنوز بیداره و میتونم بابت گناهام پشیمون بشم و استغفار کنم

مداح میگفت : ۱۱ ماه نبودی ، نیومدی در خونش ، این یه ماهِ رمضان رو خودش صدات میزنه ، میگه بیا بندهِ من ، بیا شیطانی در کار نیست ؛ خودمم و خودت ، بیا بگو درداتو ، منِ خدا دلتنگتم .. خداکنه غافل نباشیم ..

ولی چقد دلی گفتن حاجاقا(: چرا اخلاقت عوض نمیکنی ؟

به قول امین قدیم ؛ « سرِ من گرم گناه است، سرِ من داد بزن. »

به قول علامه امینی: دلم می‌خواهد از همه کناره بگیرم در گوشه بیابانی چادر بزنم و آنجا ساکن شوم .. و تا آخر عمر بر مظلومیت علی (ع) گریه کنم ..

این روزا خیلی لنگه کربلام خدای ماه‌ِرمضون . .

بهترین‌خبر‌امشب .. الحمدالله دل به دلدار رسید

امشب میرود مادری از خانه .. امشب دوباره قصه قصه یتیمی و تنهایی است، تنهایی مادر ..

بالاخره یک روز قبرستان بقیع هم صحن حرمی می‌شود، بالاخره یک روز می‌چسبیم به مزار مادر، خودمان را رویش می‌اندازیم و زار می‌زنیم، که کجا بودی مادر جان؟ ما همه‌ی این هزار و چهارصد سال برای این لحظه حسرت کشیده‌ایم.‌. فقط برای همین که بدانیم مزار مادرمان کجاست و بتوانیم روی سنگ کهنه‌اش یک سایه‌بان بگذاریم، البته، روی سنگ‌های کهنه‌شان.. امان از حسن بن علی، امان از امام صادق (ع) و امام باقری (ع) که شیعه به همت‌شان برپای‌ ماند.. و امان از غربت..