الحمدالله کما هو اهله

هربار که به حرم وارد شدم قلبم آروم شد ای کریمه‌ی اهل بیت سلام الله علیها..(:

یاامیرالمؤمنین؛ مفلس، شکسته، دِل‌خون، خسته، پَریش، مَحزون ما عده ای غَریبیم، گَردن بگیر ما را . .

ببخش ما را به علی . .

امشب یهود طعم ذوالفقار می‌چشد✨.

حسن زیرشانه‌های پدر را گرفته بود تا مباد آن عبایی که درکوچه‌های مدینه به پایش پیچید ، دوباره علی را زمین‌گیر کند زمین شکافته ، سقف آسمان فرو ریخته آه ، تهدمت والله ارکان الهدیٰ.. - رفتی با فرقِ خونین پیش بازوی کبود(:

‌؛ همه چیز ختم به خیر میشود اگر حبِ شما تا ابد گوشه‌ی قلبمان بتپد و مانند قبل از همه‌ی خطاهایمان بگذرید. دیگر هرچه باشد، فرزندِ پدری هستیم که چشم و گوشمان به دستان و دل مهربان پدر دوخته شده، برای بخشیده شدن و آغوش های گرم.. مگر طفل از همه جا رانده شده، به غیر از پدر چه کسی را دارد ؟ به غیر از آرزوی دیدن، چه اُمیدی دارد ؟ که زنده ام به شوقِ گوش دادن به اذانِ نجف. . .

نجف عزیزمن؛ هرچه کویَت دورتر، دل‌تنگ‌تر، مشتاق‌تر مشتاق‌تر، مشتاق‌تر..

یا امیرالمؤمنین، کاش امشب نجف بودم جلوی گنبد حرم نشسته بودم و نگاه رحمتتان بر زندگی ام را طلب می‌کردم شب زنده‌دار بودم و زل می‌زدم به ایوان طلایتان : "سبحانک یا لا اله الا أنت" صدای دلنشینی در صحن حضرت زهرا می‌پیچید : "الغوث الغوث" چنگ می‌زدم به انگور ضریحتان و ادامه می‌دادم : "خلصنا من النار یا رب"

مارا نیز زیر عبایت پناه‌ بده