من تو هزار بوس زندگی میکنم، چون زندگیم یه کا بوسه.

گفت عشق نه، بیا تاهمیشه دوست بمانیم. دستش را رها کردم و گفتم: ببخشید، ما به کسی که برایش روزی چندبار از درون فرو میریزیم دوست نمیگوییم.

اوج بگیر و گریه کن تو آسمون بغلت میکنم

پام خواب رفته بود از خواب بیدارش کردم کابوس میدید.

دیشب مرا در خواب بوسیدی و رقصیدی لب لب کنان امروز در انظار میرقصم.

دریاچه ارومیه خشک شد بیاید همگی باهم گریه کنیم.

فراموش کرده بودم که زمانی چقدر به‌هم نزدیک بودیم. در خود فرو رفتم.

ناگهان پرسید: دلت می‌خواهد مرا ببوسی؟ برای شروع بد نیست. -پس چرا نمی‌بوسی؟ اگر یک‌هو خودت را عقب بکشی تا مرا رسوا کنی چی؟ -نمی‌کشم. قول؟ -قول. وگرنه امیدوارم بمیری. -بیشتر از هرچیزی دلم می‌خواهد بمیرم.